Sesje hipnoterapii do zycia miedzy zyciami oraz poprzednich inkarnacji polecane sa osób, które czuja sie samotne, a które jednoczesnie sa zainteresowane tego typu forma pomocy - terapii
Kazda osoba, która czuje sie samotna, osamotniona w swoim zyciu - z przeróznych wzgledów - moze rozwazyc sesje hipnoterapii. Sposród rodzajów hipnozy, czy tez hipnoterapii jedna z metod, która jest polecana w przypadku ciezszych problemów emocjonalnych, czy duchowych jest sesja hipnozy regresyjnej do zycia miedzy zyciami i poprzednich wcielen (odpowiednia oczywiscie dla osób, które wierza, czy sa otwarte na tego typu idee). Tego typu forma pracy laczy ze soba klasyczna hipnoze regresyjna - hipnoze reinkarnacyjna , podczas której pacjent przenoszony jest zarówno do przeszlosci w swoim obecnym zyciu, jak równiez ma mozliwosc zagladniecia do swoich poprzednich inkarnacji (poprzednich wcielen). Wraz z praca, która wykonywana jest podczas sesji regresji LBL (z jezyka angielskiego: life between lives), czyli z mozliwoscia przeniesienia sie równiez do zycia miedzy inkarnacjami.
Hipnoza regresyjna do zycia miedzy wcieleniami i poprzednich inkarnacji, to wielopoziomowe narzedzie oraz praca holistyczna, podczas której pacjent ma mozliwosc odkrycia przyczyn swoich obecnych zyciowych problemów, rozterek i zmagan. W tym m.in. przyczyn doswiadczanej w obecnym zyciu samotnosci, osamotnienia.
To, jak nasze zycie wyglada obecnie jest skutkiem naszych decyzji, dzialan oraz dróg nie tylko w obecnym zyciu, ale swój prapoczatek nosi w poprzednich inkarnacjach. Dlatego tez sesja hipnozy regresyjnej do zycia miedzy zyciami i poprzednich wcielen, to potezne narzedzie, gdyz daje ono mozliwosc zarówno przeniesienia sie do swoich poprzednich inkarnacji, jak równiez mozliwosc odwiedzenia swiata duchowego, spotkania z duchowym Przewodnikiem, czy bliskimi duszami bedacymi po drugiej stronie
Sesje hipnozy regresyjnej warto przebyc u specjalisty, który ma wieloletnie doswiadczenie oraz nie tylko jest specjalista z zakresu hipnoterapii, ale równiez badaczem poprzenich inkarnacji oraz zycia miedzy wcieleniami. Dlatego polecanym specjalista, ekspertem w tej dziedzinie jest hipnoterapeuta, badacz kwestii reinkarnacji poslugujacy sie pseudonimem Arkenas - twórca Instytut Eksploracji Duszy I Umyslu, dzialajacego juz od przeszlo 12 lat, przez którego drzwi (czy to te fizyczne, czy wirtualne) przeszlo setki zadowolonych pacjentów, w przypadku których zycie zostalo odmienione na lepsze po sesji hipnozy regresyjnej do swiata duchowego oraz poprzednich wcielen.
Chcialybm serdecznie oraz z czystym sercem polecic jego prace oraz duchowy wklad, który wniósl przez kilkanascie lat swojej pracy i zaprosic kazdego, kto jest zainteresowany, czy otwarty na tego typu prace, aby skorzystal z jego uslug. ZAPRASZAM do odwiedzenia strony pod adresem: instytutduszy.pl
Warto tutaj dodac, ze taka metoda pracy, jaka jest hipnoza regresyjna LBL metoda Michaela Newtona oraz innych badaczy do zycia miedzy wcieleniami i poprzednich inkarnacji wykonywana przez Instytut Eksploracji Duszy I Umyslu ma ogromne sukcesy, w przypadku osób borykajacych sie z problemem samotnosci, osamotnienia, poczucia niedopasowania do swiata wokolo etc.
Stad tez raz jeszcze - polecam i zachecam z calego serca
Ja też uważam że trudne to być samemu na weselu czy na jakieś imprezie rodzinnej. U mnie w rodzinie każdy już kogoś ma, a człowiek siedzi i tyko obserwuje. Na ostatnim weselu byłem 6 lat temu i pamiętam jak wszyscy się bawili w parach a człowiek siedzi i patrzy przed siebie. Będąc z kimś na pewno ten czas spędzony będzie inny i fajniejszy. Wiesz że masz z kim zatańczyć wolnego, przy stole czujesz się pewniej i w ogóle wszystko lepiej się układa.
Tak czytam i zdumiewam się tym, jak różnie ludzie postrzegają samotność. Jak różnie ją rozumieją. Jedni nie mają się w co ubrać, inni nie mają z kim iść na imprezę, na którą dostali zaproszenie... jeszcze inni z kolei nie dostają nawet żadnych zaproszeń.
Akurat "problem" imprez oficjalnych w stylu wesele mam rozwiązany - nienawidzę takich wyjść. Po prostu nie znoszę takich oficjalnych uroczystości.
Raz - fakt, i tak musiałabym iść sama, ale nawet gdybym miała z kim to chyba bym odpuściła. Takie wyjścia są nie w moim stylu. Trzeba się w miare ładnie wyszykować - kiecka, jakieś buty, a ja tego nie lubię. Źle się czuję w oficjalnym stroju. Trzeba, kuźwa iść do ludzi i udawać, że się człowiek dobrze bawi
No nie potrafię tak. Może jestem dziwna, w sumie to wiem, że jestem dziwna ... no ale, nie.
Ja nawet z własnej studniówki zrezygnowałam na rzecz zwyczajnej imprezy-domówki. Nie żałuję tego, było super ;)
Na studniówce byłam sama ale wtedy było sporo osób w tej samej sytuacji więc było z kim potańczyć czy porozmawiać, wtedy nikt jeszcze nie ma cię za dziwoląga jak nie masz pary. Ale w moim "zaawansowanym" wieku pójście na wesele sama nie ma sensu.
Najgorsze oczywiście jest wesele w rodzinie. Pierwsze pytanie zadawane przez taktownych wujków i ciocie to oczywiście : kiedy twój ślub? Potem ewentualnie analiza problemu np. "bo ty w ogóle nie szukasz" i zainteresowanie moją osobą spada do zera. Przez większość wieczoru, który dłuży się w nieskończoność siedzę sama przy stoliku i patrze jak inni tańczą. To wspomnienie z ostatniego rodzinnego wesela, na którym byłam. Na następne 2 nie poszłam, tylko na ślub, mimo że ktoś mógł poczuć się urażony moją odmową wolę już tej traumy nie przeżywać.
Ja również byłem sam na studniówce i kilku moich znajomych również. Tam też zapoznałem po raz pierwszy dziewczynę z którą byłem Myślę, że nie ma co odmawiać sobie takich imprez przez to iż jesteśmy sami ponieważ taka studniówka zdarza się tylko raz. W tamtym roku było moje chyba szóste wesele na którym za każdym razem byłem sam. Teraz w lipcu szykuje się następne, mojej siostry i już mam obawy bo tam bardzo bym chciał nie iść sam tym razem
Osobiście uważam że warto kogoś z rodziny albo przyjaciółkę lub przyjaciele, bo samemu nie jest miło, z tego względu ze większość osób przychodzi w parach i zajmują się sobą nawzajem.
Ja już na szczęście jestem po takim weselu, okazało się że nie było najgorzej bo siedziałam z całkiem sympatycznymi ludźmi i było o czym pogadać. Ale poprzednie wesela wspominam kiepsko, zawsze po nich łapałam doła.
Też niedawno byłem na weselu siostry, oczywiście sam ale i tak było bardzo fajnie mimo problemów żołądkowych Już prawie udało mi się kogoś znaleźć lecz niestety nie wyszło. Na razie mi się nie szykują takie imprezy z czego się w sumie cieszę bo to nie mój klimat do zabawy...wolę inną muzykę
Moim zdaniem na wesele można iść obojętnie z kim. Nie musi być to akurat partner czy też partnerka. Może to być naprawdę każdy, kolega, koleżanka. Nie widzę nic w tym złego, że weźmie się po prostu znajomego.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
Myślę, że nie ma co odmawiać sobie takich imprez przez to iż jesteśmy sami ponieważ taka studniówka zdarza się tylko raz. W tamtym roku było moje chyba szóste wesele na którym za każdym razem byłem sam. Teraz w lipcu szykuje się następne, mojej siostry i już mam obawy bo tam bardzo bym chciał nie iść sam tym razem 
Już prawie udało mi się kogoś znaleźć lecz niestety nie wyszło. Na razie mi się nie szykują takie imprezy z czego się w sumie cieszę bo to nie mój klimat do zabawy...wolę inną muzykę 
, która będzie narzekać, że nie umiesz tańczyć, albo że się wygłupiasz, albo stwierdzi, że jedzenie jest niedobre 
