[Akcja]

Czy można być całkowicie uczciwym? Czy w każdej sytuacji "bycie uczciwym" pozostaje z nami?
Ja myślę, że często nie ma całkowitej uczciwości wobec innych ludzi. Teraz mamy czasy takie, że nawet osoby, których zna się wiele lat, uważa się ich za dobrych znajomych, mogą okazać się nieuczciwi. Nawet w rodzinach, czasem nie ma uczciwości wobec siebie, a wydawałoby się, że to bliskie rodziny.
Zdarzało się w moim przypadku, że, wobec mnie, w rodzinie, ojciec był nieuczciwy wobec mnie. Gdy byłem jeszcze młodszy, była taka sytuacja, że pożyczyłem jakąś tam niewielką sumę pieniędzy, bo na coś potrzebował, a wiedział, że miałem niewiele pieniędzy.
Początkowo to było tak, że chciał, żebym mu dał za darmo tą kasę, ale ja nie chciałem jemu dawać ostatnich pieniędzy, więc, ostatecznie jemu pożyczyłem i była mowa o oddaniu tej kasy.
Niestety, nie dotrzymał słowa i już tej kasy nie zobaczyłem, a on prawdopodobnie wydał na alkohol i papierosy.
Już nie pamiętam dokładnie na co chciał tą kasę. Inna sytuacja, to była taka, że, jak jeszcze mieszkałem z ojcem i matką, była niewielka robota przy zrywaniu owoców na plantacji u jakiegoś gospodarza, na wsi.
Miałem sobie na coś zarobić i z ojcem pojechaliśmy na to zrywanie owoców. On znał tego gospodarza, więc tam pracował u niego, jak była robota w sezonie.
Była mowa o tym, że ja sobie zarobię parę złotych dla siebie i on dla siebie.
Niestety, po skończonej pracy, zarobione pieniądze zabrał dla siebie i nie dał mi ani złotówki z tego, co zarobiłem.
Okazał się nieuczciwy, do tego złodziejem, i to wobec własnego syna.
Karygodne po prostu! Ale to było już wiele lat temu, tylko takie rzeczy się pamięta.

W ogóle, to jest człowiek, który ma popieprzony mózg, chyba od alkoholu.
On nie tylko wobec mnie nie był uczciwy.
Innym osobom od których pożyczał jakieś pieniądze też nie zwracał tych pieniędzy.
Zresztą, uważam, że i matka też nie była i nie jest wobec mnie do końca uczciwa, tylko pod innym względem.
Nie chodzi tylko o nieuczciwość finansową.

[Purple Sky]

Przykre jest to co napisałeś. Kto jak kto, ale ojciec powinien być dla dziecka osobą godną zaufania, wręcz wzorem pod tym względem. Ja na szczęście nigdy nie doświadczyłem sytuacji, gdy ktoś oszukał mnie finansowo, co nie znaczy że nigdy nie zostałem oszukany. Niejednokrotnie ktoś, kogo uważałem - niekoniecznie za przyjaciela - ale chociaż dobrego znajomego okazywał się osobą, dla której tak naprawdę znajomość ze mną była nic nie warta. Mimo wszystko staram się być uczciwy wobec innych naiwnie wierząc, że kolejny spotkany człowiek nie okaże się taki jak pozostali. Przecież nie wszyscy tacy są. Wierzę że kiedyś uda mi się spotkać kogoś, na kim będę mógł polegać i komu będę mógł zaufać.

[Akcja]

Są też ludzie bardzo uczciwi, dobrzy, ale czy wielu takich jest teraz? A jeśli są tacy, to "uczciwość" nie zawsze popłaca.
Nie zawsze jest wdzięczność za uczciwość innej osoby. Ja jestem bardzo uczciwym człowiekiem, bo wynika to z mojego charakteru i nastawienia życiowego. Nie zawsze jest to odwzajemniane przez innych. Ja bym nie potrafił kogoś wykorzystać, okraść, oszukać.
Nie chwalę się tym, bo tu nie ma czym się chwalić, ale ja nigdy nie łamie zasady uczciwości. Nie opłaca się być nieuczciwym, bo to jest krótka droga.

Najbardziej przykre jest to, że są w rodzinach bliskich, ludzie nieuczciwi, którzy potrafią wykorzystać ojca, matkę, brata, siostrę i na odwrót.
To jest sytuacja patologiczna, a jest coraz więcej patologii wokół nas.

[Panoramix]

Ja zawsze byłem uczciwy i szczery w stosunku do drugiej osoby. Natomiast przejechałem się solidnie na tej mojej dobroci. Opisywałem już to w jednym wątku. Wszystko jestem w stanie przebolec, ale kłamstwa nie. To mnie najbardziej boli. Zwłaszcza jak ktoś zrobił ze mną. Cóż. Nie podam się. Wniosek wyciągnięty. Życie toczy się dalej. Trochę jeszcze boli, ale minie.

Ja zawsze byłem uczciwy i szczery w stosunku do drugiej osoby. Natomiast przejechałem się solidnie na tej mojej dobroci. Opisywałem już to w jednym wątku. Wszystko jestem w stanie przebolec, ale kłamstwa nie. To mnie najbardziej boli. Zwłaszcza jak ktoś zrobił ze mną. Cóż. Nie podam się. Wniosek wyciągnięty. Życie toczy się dalej. Trochę jeszcze boli, ale minie.

[andi]

Nie zawsze jestem ale staram się być uczciwy.

[krysia94]

Nie można być zawsze uczciwym. Wtedy przestajemy być uczciwi wobec samych siebie

[Panoramix]

Mnie się wydaje, że to tylko pusty slogan. Chyba, że podasz jakiś przykład z życia i wtedy przyznam Ci rację

Mnie się wydaje, że to tylko pusty slogan. Chyba, że podasz jakiś przykład z życia i wtedy przyznam Ci rację

[pysiek28]

przyznaje się bez bicia, ze nie jestem uczciwy. Ale jesli mówię, ze zależy, ze kocham, To TAK!

[ewka]

Chyba to nie jest w ogole mozliwe zeby zawsze byc uczciwym wobec innych ludzi, tak samo w stosunku do siebie.

[andi]

Ja bardziej toleruję niż akceptuję,bo uważam że człowiek jest tylko człowiekiem i może czasami popełniać błędy.

[Akcja]

Każdy ma prawo popełniać jakieś błędy, ale są też granice tego.

Błędy w ludziach powinny czegoś uczyć i dawać do zrozumienia. Jeżeli tak się nie dzieje i ludzie nie wyciągają z tego wniosków, to zawsze będę popełniali błędy i nie będą brali za to odpowiedzialności.

My żyjemy w takiej rzeczywistości, w takich czasach, że ludzie często nic sobie nie robią z nieuczciwości.
Nigdy, specjalnie w Polsce nie było: kultury przyznawania się do winy i naprawiania wyrządzanych szkód.
Ludzie niektórzy mają to we krwi, że są nieuczciwi i nawet nie widzą w sobie poprawy postępowania.

Polska nie jest za bardzo krajem uczciwym, ale to jest też kwestia "mentalności Polaków".
Nikt Polaków nie nauczył, że należy być uczciwym i szanować innych ludzi.

Mentalność w ludziach jest podobno najtrudniej zmienić i nikt tego nie zrobi na siłę.
Uczciwość się zawsze opłaca.
Jeżeli ludzie nie kierują się uczciwością, to zawsze to będzie do czasu. Prędzej czy później ludzie za to zapłacą, za nieuczciwość.