Sesje hipnoterapii do zycia miedzy zyciami oraz poprzednich inkarnacji polecane sa osób, które czuja sie samotne, a które jednoczesnie sa zainteresowane tego typu forma pomocy - terapii
Kazda osoba, która czuje sie samotna, osamotniona w swoim zyciu - z przeróznych wzgledów - moze rozwazyc sesje hipnoterapii. Sposród rodzajów hipnozy, czy tez hipnoterapii jedna z metod, która jest polecana w przypadku ciezszych problemów emocjonalnych, czy duchowych jest sesja hipnozy regresyjnej do zycia miedzy zyciami i poprzednich wcielen (odpowiednia oczywiscie dla osób, które wierza, czy sa otwarte na tego typu idee). Tego typu forma pracy laczy ze soba klasyczna hipnoze regresyjna - hipnoze reinkarnacyjna , podczas której pacjent przenoszony jest zarówno do przeszlosci w swoim obecnym zyciu, jak równiez ma mozliwosc zagladniecia do swoich poprzednich inkarnacji (poprzednich wcielen). Wraz z praca, która wykonywana jest podczas sesji regresji LBL (z jezyka angielskiego: life between lives), czyli z mozliwoscia przeniesienia sie równiez do zycia miedzy inkarnacjami.
Hipnoza regresyjna do zycia miedzy wcieleniami i poprzednich inkarnacji, to wielopoziomowe narzedzie oraz praca holistyczna, podczas której pacjent ma mozliwosc odkrycia przyczyn swoich obecnych zyciowych problemów, rozterek i zmagan. W tym m.in. przyczyn doswiadczanej w obecnym zyciu samotnosci, osamotnienia.
To, jak nasze zycie wyglada obecnie jest skutkiem naszych decyzji, dzialan oraz dróg nie tylko w obecnym zyciu, ale swój prapoczatek nosi w poprzednich inkarnacjach. Dlatego tez sesja hipnozy regresyjnej do zycia miedzy zyciami i poprzednich wcielen, to potezne narzedzie, gdyz daje ono mozliwosc zarówno przeniesienia sie do swoich poprzednich inkarnacji, jak równiez mozliwosc odwiedzenia swiata duchowego, spotkania z duchowym Przewodnikiem, czy bliskimi duszami bedacymi po drugiej stronie
Sesje hipnozy regresyjnej warto przebyc u specjalisty, który ma wieloletnie doswiadczenie oraz nie tylko jest specjalista z zakresu hipnoterapii, ale równiez badaczem poprzenich inkarnacji oraz zycia miedzy wcieleniami. Dlatego polecanym specjalista, ekspertem w tej dziedzinie jest hipnoterapeuta, badacz kwestii reinkarnacji poslugujacy sie pseudonimem Arkenas - twórca Instytut Eksploracji Duszy I Umyslu, dzialajacego juz od przeszlo 12 lat, przez którego drzwi (czy to te fizyczne, czy wirtualne) przeszlo setki zadowolonych pacjentów, w przypadku których zycie zostalo odmienione na lepsze po sesji hipnozy regresyjnej do swiata duchowego oraz poprzednich wcielen.
Chcialybm serdecznie oraz z czystym sercem polecic jego prace oraz duchowy wklad, który wniósl przez kilkanascie lat swojej pracy i zaprosic kazdego, kto jest zainteresowany, czy otwarty na tego typu prace, aby skorzystal z jego uslug. ZAPRASZAM do odwiedzenia strony pod adresem: instytutduszy.pl
Warto tutaj dodac, ze taka metoda pracy, jaka jest hipnoza regresyjna LBL metoda Michaela Newtona oraz innych badaczy do zycia miedzy wcieleniami i poprzednich inkarnacji wykonywana przez Instytut Eksploracji Duszy I Umyslu ma ogromne sukcesy, w przypadku osób borykajacych sie z problemem samotnosci, osamotnienia, poczucia niedopasowania do swiata wokolo etc.
Stad tez raz jeszcze - polecam i zachecam z calego serca
Czasem sobie mówię, że już nie marzę, a potem 'strzał' i myślę, że jestem w stanie z kimś góry przenosić... naiwna marzycielka, do momentu, gdy druga strona mi uświadamia, że się znowu pomyliłam.
Z roku na rok, coraz mniej marzę i śnię, ale trzeba mieć nadzieję.
Moim zdaniem każdy ma jakieś marzenia, nie ma chyba osoby, której czegoś by w życiu nie brakowało i by o tym nie marzyła. Każdy też czego innego oczekuje od życia. Ja nie wyobrażam sobie życia bez marzeń, bo życie jest jakie jest, więc chociaż można sobie pomarzyć, co by było, gdyby było :)
[URL=http://www.youtube.com/watch?v=lGmfiCRX4LM]"To się nigdy nie zdarzy, w ogóle nie ma takiej opcji
Że przestane kiedyś marzyć nawet będąc dorosłym
Ten świat choć nie jest prosty dzięki mym marzeniom będzie piękny"[/URL]
Fenomen - Marzenia
Hakim [Usunięty]
Wysłany: 2013-08-10, 20:33
To oczywiste że każdy ma jakieś marzenia mniej lub bardziej spełnione.
pawełzgdańska napisał/a:
Ja nie wyobrażam sobie życia bez marzeń, bo życie jest jakie jest, więc chociaż można sobie pomarzyć, co by było, gdyby było :)
Też mi się zdarza odpłynąć tak myślami i to nawet w takich miejscach jak praca. Czasem przez to zdarzają się śmieszne sytuacje
Anonimka napisał/a:
Czasem sobie mówię, że już nie marzę, a potem 'strzał' i myślę, że jestem w stanie z kimś góry przenosić... naiwna marzycielka, do momentu, gdy druga strona mi uświadamia, że się znowu pomyliłam.
Wszystko zaczyna się w głowie, tylko potem jakoś nie dociera do rzeczywistości. Innymi słowy, więcej myślę, niż robię, o tym, co mogłabym zrobić, powiedzieć, a nie wychodzi z tego nic.
No i mam swój światek. Trafiłam w jakiejś książce o medytacjach na tworzenie swojego wewnętrznego sanktuarium. Polega to na tym, że wybierasz bibliotekę, ogród lub pracownię artystyczną i ją sobie wyobrażasz. To jest takie miejsce, do którego możesz uciec czy poszukać w nim odpowiedzi na pytania, np sięgając po przypadkową książkę na półce w bibliotece. Z czasem wypracowuje się też postać przewodnika, który może być człowiekiem, zwierzęciem lub innym czymś (mój jest kotem), i z nim się rozmawia. Podobno sen, jaki przyśni się po wizualizacji sanktuarium przed spaniem, daje odpowiedź na zadane pytania.
Wiek: 32 Dołączyła: 18 Sie 2013 Posty: 5 Skąd: okolice Warszawy
Wysłany: 2014-01-06, 15:38
Santine napisał/a:
Jestem marzycielką. Ale to chyba nie tak, że ciągle krążę w chmurach (choć patrzeć w nie uwielbiam). W kazdym razie wierzę, że warto marzyć, bo to pomaga odnaleźć w sobie odwagę i siłę do tworzenia śmielszych planów, no i realizowania ich. I cudownie pobudza wyobraźnię.
Zgadzam sie w stu procentach. Marzymy bo dzieki temu mamy po co zyc. Bez marzen nie mialabym do czego dazyc. Kwestia tego ze warto porzucic marzenia jako ulotne mysli i zaczac dzialac, bo marzenia same sie nie spelnia Niestety w tym momencie mowie rowniez do siebie
....a cóż pozostaje samotnej osobie, jeśli nie nadzieja i marzenia, że coś się kiedyś jednak zmieni.
kolory_nieba [Usunięty]
Wysłany: 2014-02-06, 01:35
Jestem marzycielką. Są tego plusy, jak i minusy. Czasem takie marzenie może zdołować człowieka. Często marzymy o tym, czego nam brak. Jednak jeśli czegoś bardzo chcemy, możemy sobie to wymarzyć. Myślę, że bez wyobraźni i marzeń byłoby smutno. Marzenie o czymś może pozwolić się oderwać od szarej rzeczywistości, przenieść człowieka w lepsze miejsce.
tygrysek [Usunięty]
Wysłany: 2014-02-20, 11:55
Jestem marzycielem, zdecydowanie. Lubię to i dobrze mi z tym.
Niestety życie zmusza mnie coraz bardziej do myślenia racjonalnie i zmienia mnie.
Mam nadzieję, że całkowita zmiana nigdy nie nastąpi bo żyjąc marzeniami czuję się szczęśliwy.
Dusia [Usunięty]
Wysłany: 2014-02-20, 22:10
Nie wiem czy jestem marzycielką.
Chyba nie, i to jest smutne. Zawsze myślę (-niestety) realnie i wiem, że się to nie spełni. Na co więc wtedy marzyć? Owszem, mam jakieś "realne" marzenia odnośnie mojej przyszłości, tego jak chcę, żeby było i często o tym myślę, ale zawsze zapala się ta lampka 'nie, to niemożliwe'. ;x
I chyba wolałabym być marzycielką, niż osobą, która myśli w miarę rozsądnie i realnie. ;x
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach